BrabantEnergy

Op 10 juni presenteerde ons ministerie van EL&I het Energierapport 2011, met daarin de voorgenomen maatregelen op energiegebied. Het beschreven vertragingsbeleid wordt echter schaamteloos als vooruitgang gepresenteerd door een verkeerde voorstelling van zaken.

Het rapport meldt bijvoorbeeld dat “innovatie noodzakelijk is om hernieuwbare energie concurrerend te maken”. Dat is een verbazingwekkende opmerking omdat stroom uit zonnepanelen (kostprijs particulieren 17ct per kWh, MKB-bedrijven 12ct) nu al goedkoper is dan fossiele stroom (particulieren 23ct per kWh, MKB-bedrijven 13ct) Verder valt te lezen dat “de investeringskosten voor hernieuwbare energie op dit moment te hoog zijn om zonder overheidssteun terugverdiend te worden”. Ook dat is aantoonbaar onjuist omdat zonnepanelen zich nu al terugverdienen in minder dan de helft van hun levensduur, zonder enige subsidie.

Nu bestaat hernieuwbare energie natuurlijk uit veel meer dan alleen zonne-energie, maar het laat goed zien dat het rapport met een knap staaltje ‘spin’ alle vormen over één kam scheert, om een voor het kabinet gunstig uitgangspunt te creëren.

Misplaatste rol toegeëigend

Want de conclusie die de overheid trekt uit haar onjuiste stellingen, is dat we behoefte zouden hebben aan innovatiesturing om tot een betere kostprijs te komen. Daarvoor tuigt zij een nieuwe subsidieregeling op, en bedenkt allerlei ingewikkelde constructies om het aandeel hernieuwbare energie in 2020 toch op het niveau van de Europese doelstellingen te krijgen.

De regering manoeuvreert zich hiermee slinks in een sturende rol, op de aanname dat hernieuwbare energie en de markt het nog niet op eigen kracht zouden kunnen redden. Dit terwijl de overheid nu juist de enige is die belemmeringen opwerpt (of laat bestaan) voor de doorbraak van nu al rendabele hernieuwbare energie.

Obstructie van mogelijkheden

Het meest sprekende voorbeeld hiervan is het nog steeds tegenhouden van het model van ‘zelflevering’ (zie column juni 2010), dat burgers en bedrijven de mogelijkheid geeft om hernieuwbare energie voor zichzelf te gaan produceren, op een andere locatie dan het eigen dak. De door minister Verhagen zelf als doel gestelde lage kosten voor consumenten en bedrijven zijn met dit model vandaag al te realiseren.

Het voorstel tot invoering werd vorige week echter door minister Schulz (lees: minister De Jager) kortweg afgeschoten, door het vrijstellen van energiebelasting slinks voor te stellen als een subsidie. Dat is natuurlijk de wereld op z’n kop als je weet dat de Regulerende Energiebelasting ooit is bedacht om onder andere te komen tot vermindering van de uitstoot van kooldioxide.

Het regeringsbeleid rondom de energietransitie blijft met dit rapport bestaan uit stofwolkpolitiek en vertraging. Want de werkelijkheid is dat hernieuwbare energie allang klaar is voor de strijd, alleen de overheid zelf nog niet. En dus zal de vooruitgang moeten worden geremd.

(c) 2011 Jeroen Saeijs  /  Gepubliceerd in het Financieele Dagblad: FD Selections

Meer artikelen: overzicht van eigen columns

Interesse in zonne-energie? meer informatie